حاج مجتبی خدابنده لو مداح اهلبیت (ع) - همدان

فلک بی قائمه معنا ندارد

علی بی فاطمه، معنا ندارد

تمام سرزمین های خدایی

بدون علقمه معنا ندارد



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
جمعه 29 آذر 1392

زبانی که برذکر وا می شود

ستایشگر مرتضی می شود

اگر بنده بیگانه شد با همه

به عشق علی آشنا می شود

دل افتاد اگر بر کمند علی

ز زنجیر ذلت رها می شود

علی در حرم پا به عالم نهاد

ورا کعبه مولد سرا می شود

حیات علی خاطرات صفاست

که گاهی مسرت فزا می شود

ز لوح لطایف حدیثی شنو

چو گویم گل عشق وا می شود



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

چو لاله داغدار و دلغمین است

زبان حال آن مادر چنین است

 

همی فرمود با قلب حزینی

اُویلی کَیفَ لی ام لبنینی

 

که یعنی من کجا ام البینم

که با داغ عزیزانم قرینم

 

مرا ام البنین دیگر ندانید

به این نامم دگر هرگز مخوانید

 

سخن با من بجز با غم مگوئید

دل شاد از من گریان مجوئید

 

شنیدم دست عباسم جدا شد

جدا از تن به دشت کربلا شد

 

شنیدستم من دل زار خسته

که فرقش با عمود کین شکسته

 

شنیدستم لب عطشان برِ آب

ز سوز تشنگی گردیده بی تاب

 

اگر عباس من می داشت دستی

به کار او نمی آمد شکستی

 

ولی با این همه گریان و نالان

منم بهر حسین آن جان جانان

 

که من هستم کنیز باب و مامش

حسین شاه است و عباسم غلامش

 

(صفای تویسر کانی)



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

عبد صالح پسر شیر خدا

دانش آموز دبستان وفا

دل طوفان زده اش دریائی

تشنه اما،هنرش سقائی

تا خدا باشد و عالم باقی است

بر همه تشنه لبان او ساقی است

عاشق ذکر و مناجات و دعا

ذکر او یا علی و یا زهرا

مظهر عاطفه و احساس است

کربلا سجده گه عباس است

جان سپرد آن علم افراز سپاه

دیده ام البنین ماند براه

پسری داشت جمالش چون ماه

نام آن میوه دل،عبدالله

در وطن ماند برِ ام بنین

به نگهبانی کاشانه دین

چشم او جلوه عباسی داشت

دل او غیرت عباسی داشت

طلعتش آیت زیبائی بود

گل عباس،تماشائی بود

موسم مغرب و هنگام نماز

اشک می ریخت به رُخ،آن گل ناز

زیر لب زمزمه اش بابا بود

نگران از خطر فردا بود

ناگهان تا به فلک آه رسید

موکب تعزیت از راه رسید

شاعر قافله چاووش عزا

وارد شهر شد از راه وفا

او بشیر است ولی زار و ملول

می رود بر حرم قدس رسول

می رود زار و حزین و دلگیر

مردم شهر بدنبال بشیر

مردم شهر سراپا گوشند

چشم بر قاصد و خود،خاموشند

همه زآهنگ عزا ناخرسند

پسر فاطمه را می پرسند

ناگه آن پیک رسیده از راه

گفت با سوز دل انّا لله

رو سوی قبر نبی کرد،گریست

با همان گریه،زن و مرد گریست

من چگویم ز غم کرب و بلا

که  تو داری خبر از عاشورا

آن حسینی که گرفتی به برش

مردم کوفه بریدند سرش

آن عزیزی که تو خواندی جانش

بی کفن ماند تن عریانش

آن وجودی که تو می بوسیدی

کاش می آمدی و می دیدی

بعد عباس حسین تنها ماند

در زبان همه واویلا ماند

خون به جسم شهدا زینت شد

خیمه های اسراء غارت شد

یا رسول الله اجانب پستند

دست طفلان علی را بستند

هر که می کرد خطر را احساس

داد می زد مددی یا عباس

ناگهان ام بنین پیش آمد

سوز آهش ز دل ریش آمد

کو حسینم که بدورش گردم

که حسین است دوای دردم

بی حسین یاس چه ارزش دارد

جان عباس چه ارزش دارد

ناله کن شام و سحر یا زهرا

زینب آمد ز سفر یا زهرا

 

(کلامی)



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

چه گل هایی که زیر خار خفتند

            ز دشمن ها شماتت ها شنفتند

میان موج دشمن گیر کردند

         کتک خوردند و یا عباس گفتند



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

عطشِ روز جزا ،با عطشش رفت ز یاد

                 بحر از این داغ زند ،تا صف محشر فریاد

دیده بر آب روان دوخت،ولی آب نخورد

                           دید تصویر سکینه،بروی آب اُفتاد



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
دوشنبه 11 آذر 1392

غم از بهر مبارکبادم آمد

                  ز هر بیدادگر،بیدادم آمد

به دستم ضربت شمشیر تا خورد

                  غلاف تیغ قنفذ یادم آمد



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
دوشنبه 11 آذر 1392

بر لب آبم و از داغ لبت مییمیرم

هر دم از غصه جانسوز تو آتش گیرم

 

مادرم داده بمن درس وفا داری را

عشق شیرین تو آمیخته شد با شیرم

 

گاه سردار علمدارم و،گاهی سقا

گه به پاس حرمت،گشت زنان چون شیرم

 

گر مرا شور جوانی و بهار عمر است

از خزان تو دگر ای گل زهرا پیرم

 

سعی بسیار نمودم ، که کنم سیرابت

گشتم آخر خجل از کوشش بی تأثیرم

 

اکبرت کشته شد و ، نوبتم آخر نرسید؟

سینه ام تنگ شد از بسکه بود تأخیرم

 

سایه پرچم تو،کرد سر افراز مرا

عشق تو کرد عطا،دولت عالمگیرم

 

کربلا کعبه عشق است و ،من ا ندر احرام

شد در این قبله عُشّاق دو تا تقصیرم

 

دست من، خورد به آبی که نصیب تو نشد

چشم من،داد از آن آب روان تصیرم

 

باید این دیده .و این دست دهم قربانی

تا که تکمیل شد حج من و تقدیرم

 

(حسان)



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
دوشنبه 11 آذر 1392

عباس علی گل مدینه

آب آور بلبل مدینه

 

سقّای نخورده آب در بَحر

گشته جگرش کباب در بَحر

 

دل را ز شراره تاب داده

از اشک به آب،آب داده

 

یک باغ مدینه ، دیده در آب

تصویر سکینه دیده در آب

 

دریاش روان ز هر دوعین است

خجلت زده از لب حسین است

 

بار غم تشنگان به دوشش

در سینه شرر،به دل خروشش

 

یاد لب خشک شیر خواره

میزد به وجود او شراره

 

جان کرده سپر به تیر دشمن

گردیده جدا دو دستش از تن

 

تیری ز کمان رسید بر مشک

از دیده ی مشک شد روان اشک

 

عباس نگه به آب می دوخت

آب از غم او چو شعله می سوخت

 

ای حمزه کربلا اباالفضل

سینه سپر بلا اباالفضل



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

راه من از کثرت دشمن ز هر سو بسته بود

داغها،پی در پی و غمها به هم پیوسته بود

 

بس که از میدان درون خیمه آوردم شهید

بود سر تا پای من خونین و،زینب خسته بود

 

هر شهیدی،شاهکاری داشت این جا ولی

کارهایت ای برادر جان،همه بر جسته بود

 

تا بسوی خیمه برگردی،مگر با مشک آب

جام در دستش رقیه،منتظر بنشسته بود

 

من تک و تنها گشودم،راه قربانگاه تو

گر چه دشمن هر زمان،در هر طرف صد دسته بود

 

بر زمین افتاده دیدم،پیکرت را غرقه خون

مشک خالیّ و دو دست و پرچمی بشکسته بود

 

پشت من از داغ جانسوزت برادر جان شکست

چونکه رکن نهضتم بر همتت وابسته بود

 

خواستم آنکه ببندم چشمهایت را ولی

زودتر از من عدو با تیر چشمت بسته بود

 

ناله عباس را تا که دشمن نشنود

گریه اش در وقت جان دادن (حسان)آهسته بود

 

(حسان)



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

میتوانید به صورت نوحه اجرا کنید

 

ای حرمت قبله حاجات ما

                       یاد تو تسبیح و مناجات ما

تاج شهیدان همه عالمی

                       دست علی ماه بنی هاشمی

ماه کجا،روی دل آرای تو

                       سرو کجا،قامت رعنای تو

همقدم قافله سالار عشق

                       ساقی عطشان و علمدار عشق

سرور و سالار سپاه حسین

                       داده سر و دست به راه حسین

عم امام و اَخ و ابن امام

                       حضرت عباس علیه السلام

ای غلم کفر نگون ساخته

                        پرچم اسلام بر افراخته

مکتب تو مکتب عشق و وفاست

                         درس الفبای تو صدق و صفاست

آب فرات از ادب توست مات

                      موج زند اشک، به چشم فرات

یاد حسین و لب عطشان او

                       وآن لب خشکیده طفلان او

تشنه برون آمدی از موج آب

                        ای جگر آب برایت کباب

ساقی کوثر،پدرت مرتضی است

                         کار تو سقائی کرب و بلاست

هرکه به دردی ،به غمی شد دچار

                          گوید اگر یکصدو سی و سه بار

ای علم افراخته در عالمین

                         اکشف یا کاشف کرب الحسین

از کرم و لطف جوابش دهی

                         تشنه اگر آمده آبش دهی

چون نهم ماه محرم رسید

                          کار بدانجا که نباید کشید

از عقب خیمه صدر جهان

                         شاه فلک جاه ملک پاسبان

شمر به آواز تو را زد صدا

                          گفت کجائید بنو اُختنا

تا برهانند ز هنگامه ات

                            داد نشان خط امان نامه ات

رنگ پرید از رخ زیبای تو

                          لرزه بیافتاد به اعضای تو

من به امان باشم و،جان جهان

                          از دم شمشیر و سنان بی امان؟

دست تو نگرفت امان نامه را

                          تا که شد از پیکر پاکت جدا

مزد تو شد دست شه لافتی

                           خط تو شد خط امان خدا

چهار امامی که تو را دیده اند

                           دست علم گیر تو بوسیده اند

طفل بدی،مادر والا گهر

                           بردت تا ساحت قدس پدر

چشم خداوند چو دست تو دید

                    بوسه زد و اشک ز چشمش چکید

با لب آغشته به زهر جفا

                           بوسه به دست تو زده مجتبی

دید چو در کرب و بلا شاه دین

                           دست تو افتاده به روی زمین

خم شد و بگذاشت سر دیده اش

                           بوسه بزد با لب خشکیده اش

حضرت سجاد همان دست پاک

                           بوسه زد و کرد نهان زیر خاک

مدح تو این بس که شه ملک جان

                          شاه شهیدان و امام زمان

گفت به تو گوهر والا نژاد

                           جان برادر به فدای تو باد

شه چو بقربان برتادر رود

                            کیست (ریاضی)که فدایت شود



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

نام سقا دیده ها را خوب گریان میکند

دیده ی پر اشک را سقا چراغان میکند

 

او بود باب الحسین ذخر الحسین عبد الحسین

عالمی را بر در ارباب مهمان میکند

 

هر که میگوید حسین آغوش بگشاید بر او

بر دل سینه زنان لطف فراوان میکند

 

دست داده تا بگیرد دست هر افتاده را

این ابالفضل است بر ما لطف و احسان میکند

 

خلق میدانند در بهداری قرب حسین

درد ها را بیشتر عباس درمان میکند

 

دست او بر دست زهرا روز محشر دیدنی است

دست اومشکل گشائی از محبان میکند

 

سی شب ماه محرم باید از عباس گفت

گفتن از او لطف مهدی را نمایان میکند

 

 (حیدری)



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
دوشنبه 11 آذر 1392

این ابیات را میتوانید به صورت نوحه اجرا کنید

 

دیده ام در کربلای دست تو

عالمی را مبتلای دست تو

 

کربلا اینقدر شیدایی نداشت

بی تو و بی ماجرای دست تو

 

هر که با دست تو دارد عالمی

من که می میرم برای دست تو

 

اوفتاد از پا،امام عاشقان

تا که خالی دید،جای دست تو

 

خم شد و برداشت و با احترام

بوسه زد بر پاره های دست تو

 

کعبه در سوگ تو می پوشد سیاه

تا نشیند در عزای دست تو



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
دوشنبه 11 آذر 1392

این ابیات را میتوانید به صورت نوحه هم اجرا نمایید

 

ای همه عالم گدای دست تو

وی دو صد دریا عطای دست تو

 

دست حق،دست علی،دست خدا

نیست در هستی سوای دست تو

 

اشک از چشم پر از خونت خجل

مشک گریان از برای دست تو

 

موج ها گردیده دورِ مرکبت

آب ها گریان به پای دست تو

 

گرچه خود مشکل گشای عالمی

تیغ شد مشکل گشای دست تو

 

مصطفی سقای تو در علقمه

فاطمه صاحب عزای دست تو

 

علقمه در ماتمت دریای خون

کربلا شد کربلای دست تو

 

با تن بی دست افتادی به خاک

ای همه عالم فدای دست تو

 

کاش می دیدم در آن صحرا حسین

بوسه می زد بر کجای دست تو

 

شک ندارم جای لب های حسین

ماند روی زخم های دست تو

 

(سازگار)



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

من آسمان نور و عباس، آفتابم

من شهر عاشورایم و عباس بابم

 

من کشتی و عباس باشد بادبانم

من جنت و عباس باشد بوستانم

 

عباس من مرد وفا مرد جهاد است

عباس من باب الکرم باب المراد است

 

عباس من یک کربلا عشق و ادب بود

بیرون شد از دریایِ آب و تشنه لب بود

 

عباس من با اشک چشم و سوز سینه

در موج دریا دیده تصویر سکینه

 

عباس من عباس من، لب تشنه جان داد

لب های خشکش را به پیغمبر نشان داد

 

چون صحنِ من،صحن و سرایش می درخشد

تا آسمان گلدسته هایش می درخشد

 

تنها نه این دنیا مرا یار است عباس

روز قیامت هم علمدار است عباس

 

فردا قیامت می شود،پابست عباس

زهرا شفاعت می کند با دست عباس



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()


( کل صفحات : 2 )    1   2   


موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات